RMS Lucania


s.s. “Lucania”

RMS Lucania była brytyjskim liniowcem należącym do Cunard Line. Zbudowana w stoczni Fairfield Shipbuilding and Engineering Company z Govan w Szkocji. Jej wodowanie odbyło się w czwartek, 2 lutego 1893 roku.
Jej siostrzana jednostką pod względem wymiarów i przeznaczenia była RMS Campania. Lucania, wchodząc do służby, była wraz z Campanią dwoma największymi statkami pasażerskimi tamtych czasów. Już podczas swojego drugiego rejsu zdobyła Błękitną Wstęgę Atlantyku (Blue Riband), odbierając ją swojej siostrze i utrzymując tytul zdobywczyni aż do 1898r.

Budowa i napęd.

Lucania wraz Campanią były częściowo finansowane przez Admiralicję w ramach umowy, w myśl której Cunard otrzyma pieniądze od rządu na budowę statków pod warunkiem wykorzystania ich na wypadek działań wojennych w charakterze okrętów wojennych (krążowniki pomocnicze), a także wpisania ich na listę okrętów rezerwowych Royal Navy. Zlecenia na budowę złożone zostały w stoczni Fairfield Shipbuilding and Engineering Company, będącej w tym czasie jedną z największych producentów brytyjskich okrętów wojennych. Wkrótce powstały plany dużych dwuśrubowych liniowców napędzanych trzema maszynami parowymi. Budowę rozpoczęto w 1891r., zaledwie 43 po złożeniu zamówienia przez Cunarda.
Lucania i Campania miała największe maszyny potrójnego rozprężania jakie do tej pory zamontowano na statku należącym do Cunarda. Silniki zastosowane w Lucanii / Campanii były również największymi na świecie w tamtym czasie i są jednymi z największych jakie kiedykolwiek zbudowano do dzisiaj wśród tego typu maszyn . Stanowią one granicę rozwoju dla tego rodzaju technologii, która została zastąpiona w kilka lat później przez technologię napędu turbinowego. Silniki o wysokości 14 metrów (47 stóp), sięgające od podwójnego dna prawie do górnej części nadbudówki – ponad pięć pokładów. Każdy silnik miał pięć cylindrów. Dwa cylindry wysokoprężne o średnicy 94cm (37 cali), jeden średnioprężny o średnicy 2m (79 cali) i dwa niskoprężne, każdy o średnicy 2,5m (98 cali). Skok cylindrów wynosił 1,8m (69 cali). Para dostarczana była z 12 dwustronnych kotłów, każdy o średnicy 5.5m (18 stóp), posiadających osiem palenisk.
Jeden jednostronny kocioł zasilał urządzenia pomocnicze. Dodatkowo zainstalowano również mniejszy kocioł pomocniczy. Ciśnienie pary wynosiło 165 funtów dzięki, któremu moc silników wynosiła 31,000 KM (23,000 kW) co przekładało się na średnia prędkość 22 węzłów (41 km/h). Prędkość rekordowa wynosiła 23 ½ węzły. Normalna szybkość pracy silników to około 79 obrotów na minutę. Każdy silnik znajdował się w oddzielnym wodoszczelnym przedziale maszynowym. W razie uszkodzenia kadłuba w przedziale tylko jeden silnik byłby zalany, zaś statek wciąż mógł korzystać z przyległego silnika.
Lucania podzielona była na 16 poprzecznych przedziałów wodoszczelnych, zamykanymi wodoszczelnymi drzwiami, które mogły być ręcznie zamknięte na polecenie przekazane telegrafem z mostku. Potrafiła zachować pływalność przy zalaniu dwóch takich przedziałów.

Pomieszczenia dla pasażerów.

W tych czasach, Lucania i jej siostra oferowały pasażerom pierwszej klasy najbardziej luksusowe pomieszczenia. Według opinii historyka marynisty Basila Greenhilla, przedstawionej w jego książce „Parowce handlowe”, wnętrza Campanii i Lucanii reprezentowały bogactwo wyposażenia epoki wiktoriańskiej, wyrażając w pełni jej pewność siebie i dobrobyt. Nie zostało to powtórzone na żadnym innym statku. Greenhill zauważył, że później wnętrza statków „zdegenerowały się do okazałego bezguścia, a klasyczna składnia zdewaluowała się do poziomu żargonu”.
Wszystkie publiczne pomieszczenia pierwszej klasy i prywatne kabiny na górnym pokładzie, były na ogół wyłożone ciężkimi panelami z dębu, żółtodrzewu lub mahoniu, oraz wyłożone grubą wykładziną. W oknach i iluminatorach wisiały aksamitne zasłony, a meble były bogato tapicerowane w odpowiednim dopasowanym do wnętrza stylu. Dominującym stylem był Art Nouveau (Secesja), choć wykorzystano również inne style, takie jak „Francuski Renesans”, który był stosowany w dziobowej części hallu pierwszej klasy, podczas gdy palarnia pierwszej klasy była wykończona w stylu „Elżbietańskim” z ciężkich dębowych paneli otaczających otwarty kominek, pierwszy jaki kiedykolwiek został użyty na pokładzie pasażerskiego liniowca.
Z pewnością najświetniejszym pomieszczeniem był jadalnia pierwszej klasy o wysokości ponad 3,05 m (10 „) długości 30m (98 ‚) długości i 19,2 m (63’) szerokości.
Ponad centralną częścią sali przechodzącej przez trzy pokłady usytuowany był świetlik. Wnętrze zostało zrobione w stylu przedstawionym jako „zmodyfikowany styl włoski”, z biało-złotymi kasetonami na suficie, wspartym przez kolumny w stylu jońskim. Ściany wyłożone boazerią zostały wykonane z hiszpańskiego mahoniu, inkrustowanego kością słoniową i bogato rzeźbionego z pilastrami i dekoracjami.

Historia łączności bezprzewodowej..

W dniu 15 czerwca 1901 Lucania jako pierwszy liniowiec Cunarda została wyposażona w system łączności bezprzewodowej Marconiego. Cunard przeprowadził długie próby z instalacją, 21 września instalując drugą na RMS Campania. Wkrótce po zamontowaniu, Lucania i Campania były pierwszymi statkami w historii, które wymieniły się informacjami o lodzie za pomocą łączności bezprzewodowej.
W październiku 1903 roku Guglielmo Marconi wybrał Lucanię do dalszych eksperymentów w telegrafii bezprzewodowej, dzięki której mógł pozostać w kontakcie ze stacjami radiowymi na Nowej Szkocji i Poldhu (miejscowość w południowej Cornwalii, Anglia). W ten sposób możliwe stało się przekazywanie wiadomości do Lucanii podczas całego rejsu przez Atlantyk. 10 października, Lucania jeszcze raz weszła do historii z powodu wydania gazetki pokładowej zawierającej informacje otrzymanych podczas rejsu przez radiotelegraf. Gazeta nazywała się „Cunard Daily Bulletin” i szybko stała się regularnie wydawaną i udaną publikacją.

Końcowe dni.

Lucania i Campania służyły jako główne liniowce Cunarda przez 14 lat, w czasie których zostały prześcignięte zarówno w prędkości i wielkości przez kolejne niemieckie czterokominowce, począwszy od s.s. Kaiser Wilhelm der Grosse z 1897 roku. Niemiecka konkurencja wymagała budowy zamienników dla dwóch Cunardów, co zaowocowało pojawieniem się w 1907 roku RMS Lusitania i RMS Mauretania. Lucania nie była już potrzebna, a jej ostatni rejs odbył się 7 lipca 1909 roku. Po jego zakończeniu, wycofana ze służby jednostka zacumowała przy Huskisson Dock w Liverpoolu. W dniu 14 sierpnia 1909 około godziny 19:00 roku została poważnie uszkodzona przez pożar i częściowo zatonęła przy nabrzeżu. Pięć dni później została sprzedany na złom, a wyposażenie jej wnętrza zostało sprzedane na licytacji.
Siostrzana Campania został w 1914 przejęta przez rząd i jako HMS Campania przebudowana na krążownik pomocniczy z możliwością przewożenia 14 wodnosamolotów. 5 listopada 1918 roku, podczas sztormu, stacjonując w zatoce Firth of Forth zerwała się z kotwicy i uderzyła w dziób pancernika Royal Oak, a następnie otarła się o burtę krążownika Glorious. Mimo prób uratowania statku zaczął on tonąć, a eksplozja kotłów przypieczętowała jego los.

Podstawowe dane:

Właściciel: Cunard Line
Port rejestracji: Liverpool, United Kingdom
Stocznia: Fairfield Shipbuilding and Engineering Company yard in
Govan, Szkocja
Numer budowy: 365
Zwodowana: Czwartek, 2 Lutego 1893
Ojciec chrzestny: Sir William Pearce, MP
Dziewicza podróż: 2 September 1893
Utracona: Złomowana w Liverpoolu po odniesieniu uszkodzeń w pożarze 14
sierpnia 1909
Klasa i typ: Liniowiec oceaniczny
Masa: 12,950 (GRT)
Długość: 189.6 m (622ft)
Szerokość: 19,9m (65 ft 3 in)
Zanurzenie: 13.7m (41 ft 10 in)
Installed power:
12 dwustronnych kotłów, każdy o średnicy 5.5m (18 stóp), posiadających
osiem palenisk.
Kominy: 2
Paleniska: 102
Silnik: Dwie pięciocylindrowe maszyny parowe potrójnego rozprężania o mocy 31.000 KM (23.000kW)
Napęd: dwie trzyłopatowe śruby.
Prędkość:
Prędkość podróżna: 22w. (40.5 km/h / 25.3 mph)
Prędkość maksymalna: 23.5w. (43.3 km/h / 27 mph)
Liczba pasażerów:
Całkowita: 2000
Pierwsza klasa: 600
Druga klasa: 400
Trzecia klasa: 1000

Opracowano na podstawie:

http://en.wikipedia.org/wiki/RMS_Lucania

Autorem jest Krzychu74

250 post na stronie!

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s